PolskiEnglish

Producent

Masz pytania? zadzwoń lub napisz

22 844 01 71 lub 508 31 03 93

uclin@op.pl Formularz kontaktowy

Nietrzymanie moczu NTM

Nietrzymanie moczu (NTM) to mimowolne czyli niezależne od świadomej woli wyciek moczu przez cewkę moczową prowadzący do częściowego lub całkowitego opróżnienia pęcherza moczowego.

Nietrzymanie moczu jest dolegliwością krępującą i stanowi poważny problem socjalny i higieniczny dla osoby cierpiącej na NTM. Jest to dolegliwość znacznie utrudniającą codzienne życie. Chociaż nietrzymanie moczu często występuje u osób starszych, nie należy go traktować jako „normalnego” objawu starzenia się i zawsze trzeba dążyć do wykrycia jego przyczyny i wdrożenia prawidłowego leczenia. Należy pamiętać, że jeżeli ustalimy przyczynę nietrzymania moczu, to istnieje wiele możliwości jego skutecznego leczenia.

Nietrzymanie moczu zdarza się w każdym wieku i u obu płci, jednak najczęściej problem ten występuje w osób w wieku starszym i podeszłym. Ponadto nietrzymanie moczu występuje częściej u kobiet (nawet u 1 na 5 kobiet po 40 rż.), niż u mężczyzn. Powyżej 80. roku życia na nietrzymanie moczu cierpi połowa kobiet i jedna trzecia mężczyzn. Prawdopodobnie, tylko co druga osoba z nietrzymaniem moczu zgłasza ten problem lekarzowi. Zagrożenie wystąpieniem nietrzymania moczu jest większe u kobiet i rośnie wraz liczbą ciąż i porodów.

Wystąpieniu nietrzymania moczu dolegliwości sprzyja również otyłość, menopauza, przewlekłe zaparcia oraz przebyte operacje ginekologiczne (np. usunięcie macicy). U mężczyzn nietrzymanie moczu zwykle związane jest z chorobami gruczołu krokowego i ich leczeniem chirurgicznym (np. usunięcie gruczołu krokowego).

Podstawowe typy przewlekłego nietrzymania moczu to:

  • wysiłkowe nietrzymanie moczu
  • nietrzymanie moczu z nagłym parciem
  • nietrzymanie moczu z przepełnienia
  • nietrzymanie moczu na tle neurologicznym (po udarze, po uszkodzeniu rdzenia kręgowego, w stwardnieniu rozsianym)

Nietrzymanie moczu na tle neurologicznym - w przypadku uszkodzenia nerwów pacjent nie czuje kiedy pęcherz osiąga pojemność czynnościową, nie czuje wypływu moczu, ani nie jest w stanie kontrolować pracy pęcherza. Stosowanie podkładów, pieluchomajtek czy wkładek urologicznych jest często nieuniknione, aczkolwiek niesie ryzyko powstania odparzeń. Można do tego nie dopuścić stosując alarmy wybudzeniowe wyposażone w elektroniczny czujnik moczu

Alarmy wybudzeniowe są doskonałym rozwiązaniem dla osób przewlekle nietrzymających moczu. Elektroniczny czujnik moczu umieszczony w podkładzie higienicznym, pieluchomajtkach lub wkładce urologicznej "wyczuwa" pojawienie się pierwszych kropli moczu. Użytkownik przypina aparat sygnalizujący do ubrania lub chowa w kieszeni ubrania. Rozpoczęcie procesu mikcji i konieczność podjęcia czynności higienicznych są sygnalizowane dźwiękiem lub dyskretną wibracją, w zależności od tego czy użytkownik jest osobą leżącą wymagającą stałej opieki ze strony osób trzecich, czy też osobą, która prowadzi aktywny tryb życia.

Zalecane modele alarmów, to Malem Ultimate 1 Blue, Malem Ultimate 1 Purple, Malem Ultimate 1 Gold 8, Malem Ultimate 1 Moro 8, Malem Ultimate MO3 PCT Green.

 

Najczęściej występuje wysiłkowe nietrzymanie moczu spowodowane osłabieniem mięśni dna miednicy, które nie zaciskają prawidłowo cewki moczowej. Mocz wycieka bezwiednie z pęcherza, gdy rośnie w nim ciśnienie, co najczęściej zdarza się podczas wysiłku fizycznego, ale również w trakcie kaszlu, kichania lub śmiechu.

Nietrzymanie moczu z naglącym parciem spowodowane jest nieprawidłową i nadmierną aktywnością mięśni pęcherza. Występuje, często bardzo silna, potrzeba natychmiastowego oddania moczu i zwykle w ciągu kilku sekund dochodzi do jego wypływu. Do nietrzymania moczu z naglącym parciem dochodzi, gdy pęcherz kurczy się zbyt wcześnie i nagle, zanim zostanie wypełniony i zanim otrzyma sygnał z mózgu. W większości przypadków przyczyna takiego zachowania pęcherza nie jest znana i lekarz rozpoznaje wówczas tzw. zespół nadpobudliwego (nadreaktywnego) pęcherza.Inne znane przyczyny nietrzymania moczu z naglącym parciem to: zapalenie pęcherza,choroby neurologiczne (np. choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane),u mężczyzn choroby gruczołu krokowego.

Nietrzymanie moczu z powodu przepełnienia pęcherza jest spowodowane przeszkodą w odpływie moczu z pęcherza, który jest wypełniony i często bardzo rozciągnięty, a mocz stale lub okresowo bezwiednie wycieka. Ten typ nietrzymania moczu najczęściej występuje u mężczyzn z powiększonym gruczołem krokowym. Przeszkoda w odpływie moczu oprócz jego nietrzymania może spowodować rozwój nefropatii zaporowej. Najczęściej pomocna jest interwncja chirurgiczna polegająca na usunięciu przeszkody.

Nietrzymanie moczu nie jest niczym na co należy być skazanym. Dlatego niezależnie od wieku, należy skontaktować się z lekarzem ginekologiem, urologiem lub nefrologiem, który przeprowadzi diagnozę i pomoże dobrać optymalny sposób leczenia.

Leczenie nietrzymania moczu zależy jego od typu i przyczyny oraz nasilenia dolegliwości. Zawsze najlepiej usunąć przyczynę, jeżeli jest to możliwe (np. leczyć zapalenie pęcherza moczowego, odstawić leki oraz substancje działające moczopędnie, leczyć chorobę gruczołu krokowego lub po prostu ograniczyć spożycie alkoholu i kofeiny, schudnąć i zmienić styl życia).

1) Ćwiczenia mięśni Kegla - W wysiłkowym nietrzymaniu moczu u kobiety bardzo ważne jest wzmocnienie mięśni dna miednicy, co może prowadzić nawet do ustąpienia problemu. Są to tzw. ćwiczenia mięśni Kegla (czyli mięśni dna miednicy). Istnieje wiele sposobów wykonywania tych ćwiczeń i nie wymagają one żadnych specjalnych warunków. Ważne, aby ćwiczenia wykonywać regularnie, co najmniej 3 razy dziennie przez co najmniej 3 miesiące. Dopiero po takim okresie można oczekiwać poprawy.

Pierwszym etapem jest nauka napinania właściwych partii mięśni. Należy, siedząc z lekko rozsuniętymi kolanami wyobrazić sobie, że w trakcie oddawania moczu próbujemy czynność przerwać, tj. zatrzymać strumień moczu. Mięśnie napinane w tym celu są tymi, które należy ćwiczyć. Należy wykonywać na zmianę serie wolne i szybkie przez 5 minut co najmniej 3 razy dziennie, stopniowo wydłużając skurcze wolne do ok. 10 sekund. Najlepsze wyniki osiąga się, ćwicząc 6—10 razy dziennie oraz w różnych pozycjach, tj. stojącej, siedzącej lub leżącej. Często udaje się pogodzić wykonywanie tych ćwiczeń z innymi czynnościami dnia codziennego.

2) Zmiana stylu życia -W nietrzymaniu moczu z naglącym parciem leczenie polega na zmianach stylu życia, tj. zmniejszeniu (lub odstawieniu) spożycia alkoholu i kofeiny, zmniejszeniu masy ciała w przypadku nadwagi i otyłości oraz ograniczeniu spożycia płynów w niektórych sytuacjach, ćwiczeniach mięśni dna miednicy oraz odpowiednim „treningu” pęcherza, który prowadzi do rzadszego występowania parcia oraz pozwala go kontrolować, tzn. panować nad potrzebą oddania moczu. Ćwiczenia w ramach tego treningu muszą być systematyczne, długotrwałe oraz prowadzone pod kontrolą osoby z odpowiednim doświadczeniem w tym zakresie.

3) Metoda elektrostymulacji - Powszechnie stosowanym sposobem leczenia zachowawczego nietrzymania moczu jest elektrostymulacja. Zalecana jest pacjentom, u których reakcje mięśni są opóźnione, a ich skurcz słabo wyczuwalny. Stymulacja poprawia ukrwienie, a odpowiedni bodziec elektryczny wymusza siłę skurczu potrzebną do uruchomienia procesu odbudowy mięśnia. Okres rehabilitacji może trwać od dwóch do kilku miesięcy – zależnie od stopnia osłabienia mięśni, sumienności w ćwiczeniach i czynników dodatkowych (np. nadwagi).

Warto podkreślić, że w stymulacji mięśni można pobudzić do pracy wyselekcjonowany mięsień lub grupę mięśni, nie obciążając układu kostnego, oddechowego, krwionośnego. Elektrostymulację mogą więc stosować nawet pacjenci ciężko chorzy (po wykluczeniu innych przeciwwskazań). Z zabiegów elektrostymulacji można skorzystać w gabinecie lekarskim, ale także można wykonywać ją samodzielnie w domu, po uprzednim wyjaśnieniu sposobów postępowania przy stymulacji przez lekarza/terapeutę. Ważna jest również okresowa kontrola postępów leczenia – najlepiej udokumentowana obiektywnym pomiarem wzrostu siły mięśni. Ma to ogromne znaczenie mobilizujące pacjentów do dalszych ćwiczeń.

Firma UCLIN oferuje elektrostymulatory, których użytkowanie jest bardzo proste: aplikacja elektrod jest łatwa, programy są wpisane w pamięć urządzenia, dostępna jest polska instrukcja obsługi i zagwarantowana pomoc ze strony producenta. Używanie ich jest wygodne i bezpieczne. Elektrostymulatory są zasilane bateriami, stosuje się indywidualne elektrody. W skład zestawu wchodzi urządzenie główne oraz indywidualna elektroda. Ze względu na istniejące przeciwwskazania w stosowaniu elektrostymulacji, przed rozpoczęciem kuracji należy zasięgnąć porady lekarza (elektrostymulacja nie jest wskazana przy arytmii i uszkodzeniach mięśnia sercowego, chorobach psychicznych i stanach emocjonalnych oraz u pacjentów z epilepsją). Jak każde ćwiczenia metoda ta przynosi efekty po regularnym i wytrwałym stosowaniu.

3) Leczenie chirurgiczne - Leczenie chirurgiczne stosuje się przede wszystkim w wysiłkowym nietrzymanu moczu. Do najskuteczniejszych metod chirurgicznego leczenia nietrzymania moczu należą tzw. zabiegi podwieszenia szyi pęcherza moczowego oraz operacje pętlowe, natomiast poprawa po zabiegach wstrzykiwania substancji w okolice cewki moczowej może być jedynie przejściowa.

4) Farmakoterapia - Leki stosuje się w przypadkach , gdy trening pęcherza okazał się niedostatecznie skuteczny. Leki te mogą mieć rózne (w tym poważne) działania niepożądane i muszą być stosowane na zlecenie lekarza i pod jego kontrolą. Inne sposoby nietrzymania moczu (np. stymulacja nerwów krzyżowych, wstrzykiwanie botuliny do mięśni pęcherza, leczenie chirurgiczne) stosuje się tylko wtedy, gdy trening pęcherza i leki okażą się nieskuteczne.

 

Właściwie wybrany sposób leczenia oraz systematyczne i prawidłowe wykonywanie zaleconych ćwiczeń sprawiają, że w wielu przypadkach nietrzymanie moczu ustępuje, a prawie zawsze dochodzi do złagodzenia jego objawów.

Po ustąpieniu nietrzymania moczu lub uzyskaniu poprawy nie można zaprzestać wykonywania ćwiczeń oraz zmian w stylu życia, gdyż zwykle dochodzi do nawrotu dolegliwości. W tym okresie ćwiczenia mogą być mniej intensywne, np. 1—2 razy w ciągu dnia.

 


Oprogramowanie KQS.store | Projekt i realizacja: AWESO

© uClin.pl Moczenie Nocne. Wszelkie Prawa Zastrzeżone.